Friday, June 8, 2012

ความถูกต้องมิได้วัดกันด้วยจำนวนคน คนเดียวที่ถูกต้องก็ใช้ได้


ความถูกต้องมิได้วัดกันด้วยจำนวนคน คนเดียวที่ถูกต้องก็ใช้ได้

ประกอบ คุปรัตน์
Pracob Cooparat
E-mail: pracob@sb4af.org

Keywords: การแสวงหาความจริง, truth, conflict, education


ภาพ กาลิเลโอ (Galileo Galilei) โดย Giusto Sustermans เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1564 ที่เมือง Pisa ประเทศอิตาลี กาลิเลโอ บอกว่า ดวงอาทิตย์ไม่ใช่โลกที่เป็นศูนย์กลางของจักรวาล (Universe)


ครั้งหนึ่ง เมื่อผมอายุสัก 12-13 ปี ได้เรียนในห้อง ก. อันเป็นห้องนักเรียนดีที่สุดของโรงเรียนหนึ่ง


เพื่อนๆในห้องล้วนเป็นคนเก่งที่รวมของคนเก่งจากการเลื่อนชั้นของทุกห้อง ผมได้คะแนนในระดับกลางค่อนมาทางล่างของห้องนี้ มีวิชาหนึ่งที่ผมไม่มีความสุขที่สุด คือวิชาคณิตศาสตร์ เพราะการบ้านเยอะ แถมไม่ทำการบ้านก็จะถูกตีตามจำนวนข้อที่ไม่ได้ทำการบ้าน ครั้งหนึ่งในวันจันทร์ที่ต้องส่งการบ้านซึ่งมีอยู่ 5 ข้อ ผมทำทั้งหมดอย่างไม่มั่นใจ มีอยู่ข้อหนึ่ง ตรวจคำตอบกับเพื่อนร่วมห้อง ผมทำต่างจากคนอื่นๆอยู่คนเดียว คนอื่นๆเขาทำได้ผลเหมือนกันหมด ผมก็แปลกใจว่าผมน่าจะทำข้อนี้ถูกต้อง

เมื่อครูผู้สอนเฉลยในห้อง ปรากฏว่าผมทำข้อนี้ถูกอยู่คนเดียว เพื่อนๆเกือบทั้งห้องผิดหมด และผิดเหมือนๆกัน ผมมาได้ความทีหลังว่า เพื่อนๆเกือบทั้งห้อง เขาไปได้หนังสือเฉลย (Keys) ที่เขาทำมาขายให้กับเด็กๆที่ทำการบ้านไม่ไหว ก็ลอกการบ้านจากหนังสือเฉลยนี้ส่งครู แต่ก็มีเหมือนกันดังในข้อเจ้าปัญหาดังกล่าวที่ผู้เขียนเขาเฉลยผิด นักเรียนชั้นเยี่ยมเลยผิดกันทั้งชั้น ยกเว้นผม ที่ไกลปืนเที่ยงที่ทำถูกอย่างไร้เดียงสา เพราะไม่มีหนังสือคู่มือเฉลย

บทเรียนนี้เป็นเครื่องเตือนสติผม เราอาจไม่เป็นคนเก่งที่สุด ฉลาดที่สุด แต่ในบางเรื่อง บางเวลา เราจะมั่นใจด้วยประสบการณ์และหลักคิดของเราว่า เราได้ทำถูกแล้ว และในยามนั้น แม้มีคนหมื่นแสนที่คิดไม่เหมือนกับผม ผมก็จะไม่สนใจ แต่จะขอคิด พูด เขียน และทำอย่างที่ผมเชื่อ

ในการเมืองระบบรัฐสภา ท่านผู้ทรงเกียรติ์ คนได้รับเลือกมาจากคนนับแสนๆคนในประเทศให้มาเป็นผู้แทนราษฎรอันทรงเกียรติ เขาน่าจะเป็นคนดี คนเก่งที่ได้รับความเชื่อถือจากคนใช่ไหม? แต่หากเขามีโพยมาจากคนๆหนึ่ง หรือกลุ่มผลประโยชน์ที่นักการเมืองนั้นต้องอิงแอบ แล้วเขามาพูด เล่นโวหาร มีสื่อที่สนับสนุนเขา มีคนที่เหมือนชักใยอยู่เบื้องหลัง คนนับร้อยๆในสภานั้น อาจคิดอย่างหนึ่งออกเสียงมาเป็นแผง แต่ผมก็จะขอคิด พูด และเขียนอย่างอิสระ ต่างไปอีกอย่างหนึ่ง หากผมแน่ใจว่าผมได้ทำไปโดยสุจริตใจ ไม่ได้เกรงกลัว โกรธ หรือเกลียดใคร ความคิดที่บริสุทธิ์และตรงๆ ทื่อๆนี้แหละอาจเป็นทางออกของชุมชน บ้านเมือง และประเทศชาติได้

พ่อแม่พี่น้อง โลกทั้งโลกก้าวหน้าได้ ด้วยการที่เราต้องแสวงหาความจริง (In search of truth) บางครั้งคนบางคนต้องแลกการยืนหยัดกับความจริงนั้นๆ แม้จะต้องทุกข์ยาก ติดคุกติดตะราง แต่ก็ขอให้ทำเถิด หากสิ่งนั้นอาจเป็นทางออกของสังคมและประเทศชาติได้ในระยะยาว