Thursday, May 13, 2010

ประวัติโจว เอ็นไล (Zhou Enlai)

ประวัติโจว เอ็นไล (Zhou Enlai)

ประกอบ คุปรัตน์
Pracob Cooparat
Pracob@sb4af.org

ศึกษาและ เรียบเรียงจาก Wikipedia, the free encyclopedia ทั้งในส่วน ที่เป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

Keywords: cw103, ประเทศจีน, ความเป็นผู้นำ, การเมืองการปกครอง





ภาพ โจว เอ็นไหล ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1946




นายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
1st Premier of the People's Republic of China

อยู่ในตำแหน่งช่วง
1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 – 8 มกราคม ค.ศ. 1976
In office
1 October 1949 – 8 January 1976

ประธานาธิบดี
President

Mao Zedong
Liu Shaoqi

รองนายกรัฐมนตรี
Deputy

Dong Biwu
Chen Yun
Lin Biao
Deng Xiaoping

ผู้รับตำแหน่งคนต่อมา
Succeeded by

Hua Guofeng


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนแรก
1st Foreign Minister of the PRC

ดำรงตำแหน่งในช่วง
In office
1949–1958

บุคคลในตำแหน่งก่อนหน้า
Preceded by

None

บุคคลรับตำแหน่งต่อ
Succeeded by

Chen Yi


รองประธานพรรคคนที่สอง
2nd Chairman of the CPPCC

รับตำแหน่งเมื่อ
In office
December 1954 – 8 January 1976

บุคคลก่อนหน้า
Preceded by

Mao Zedong

บุคคลรับตำแหน่งต่อ
Succeeded by

vacant (1976–1978)
Deng Xiaoping


เกิดเมื่อ
Born

5 March 1898(1898-03-05)
Huai'an, Jiangsu, Qing Dynasty

เสียชีวิตเมื่อ
Died

8 January 1976 (aged 77)
Beijing, People's Republic of China

สัญชาติ
Nationality

Chinese

พรรคการเมือง
Political party

Communist Party of China

คู่ครอง
Spouse(s)

Deng Yingchao

ศาสนา
Religion

Atheist

การรับราชการทหาร
Military service

สงครามที่เข้ร่วม
Battles/wars

Eastern Expeditions
Nanchang Uprising
Encirclement Campaigns
Second Sino-Japanese War
Chinese Civil War


This article contains Chinese text. Without proper rendering support, you may see question marks, boxes, or other symbols instead of Chinese characters.









































ภาพ โจว เอ็นไหล เมื่อยัีงหนุ่ม

โจว เอินไหล (Zhou Enlai) เกิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1898 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1976 เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน (first Premier of the People's Republic of China) ทำหน้าที่ในช่วงพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ขึ้นครองอำนาจในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 โจวเป็นเครื่องมืออันสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์ที่ขึ้นสู่อำนาจ และมีส่วนสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของจีน และการพัฒนาโครงสร้าง (Restructuring) ของสังคมจีนใหม่

โจวเป็นนักการทูตที่มีความสามารถ เขาทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (foreign minister) ในช่วงปี ค.ศ. 1949 จนถึงปี ค.ศ. 1958 โดยมีจุดยืนในเรื่องการคงอยู่ร่วมกันกับตะวันตก เขาได้เข้าร่วมการประชุมที่เจนีวาในปี ค.ศ. 1958 และช่วยให้มีการเดินทางของริชาร์ด นิกสัน (Richard Nixon) ประธานาธิบดีสหรัฐ ที่เดินทางมาเยือนประเทศจีนในปี ค.ศ. 1972 และเนื่องด้วยความสามารถของเขา เขาได้รอดพ้นเหตุการณ์ที่ฝ่ายซ้ายหัวรุนแรงได้รุกรานเจ้าหน้าที่ระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Chinese Communist Party) ในช่วง ปฏิวัติวัฒนธรรม (Cultural Revolution) เขาพยายามลดความเสียหายจากการกร้าวร้าวของพวก ยามแดง (Red Guards) เขาได้ช่วยปกป้องพวกเจ้าหน้าที่พรรคในสายปฏิรูปเท่าที่เขาจะทำได้ ซึ่งทำให้เขาได้รับความชื่นชมอย่างกว้างขวางในระยะต่อมา

ภาพ ถ่ายร่วมกับภรรยา และ Edgar Snow นักเขียนประวัติศาสตร์เกี่ยวกับประเทศจีนในยุคของเหมา เจอตุง

เมื่อสุขภาพของเหมา เจอตุง (Mao Zedong) ได้เสื่อมลงในช่วงปี ค.ศ. 1971 และ 1972 เป็นช่วงที่สายปฏิรูปของโจวต้องต่อสู้กับฝ่าย แก็งสี่คน (Gang of Four) เพื่อการนำภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในช่วงเดียวกันนี้ สุขภาพของโจวได้เสื่อมลง และใน 8 เดือนต่อมา เขาได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งในกระเพาะปัสสาวะ ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1976 ประชาชนจำนวนมากได้หลั่งไหลแสดงความคารวะศพ และในช่วงนั้นได้แสดงความไม่พอใจในแก๊งสี่คน นำให้เกิดเหตุการณ์ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน (Tiananmen Incident) ในช่วงดังกล่าว เติ้ง เสี่ยวผิง (Deng Xiaoping) ซึ่งเป็นพันธมิตรในสายปฏิรูปของโจวได้ขึ้นรับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อมา และสามารถมีอำนาจเหนือพวกแก๊งสี่คน และในยุคต่อมาเติ้ง เสี่ยวผิงได้เป็นผู้นำสูงสุด (Paramount Leader) ต่อจากประธานเหมา